Bariery w literaturze
Nie ma bariery ani różnicy poziomu między mieszkaniem a światem zewnętrznym. Żaden krok zrobiony na zewnątrz nie zawisa w próżni. Oddychać można pełnym światłem i słońcem. W innej sytuacji są ludzie wysokiego poddasza. Ci chcąc dotknąć ziemi muszą się zniżać. Drzwi z mieszkania prowadzą najwyżej na ganek, dalszy krok grozi runięciem w przepaść. Wzrok z okna patrzy ponad przedmioty. Widzi ich korony, nie dostrzega pni wyrastających z ziemi. Horyzont zamykają chmury, ich 'zwiewne kształty pobudzają fantazję. Dłoń nie ma się o co oprzeć. Miejsce wycieczek to ciasny ganek, gdzie w wazonikach pachną hodowane kwiatki. Z nudów upiększają mieszkańcy gzymsy okien i bariery balkonika. Schodzić się na dół nie chce, schody może już zresztą zbutwiały! Trzeba by się uzależnić od ludzi z parteru. Wymaga to zniżania się do nich. A bardziej honorowo jest patrzeć na nich z góry. Mieszkańcom z parteru byłoby mieszkać przyjemnie, gdyby nie to, że pod podłogą ich mieszkań w ciemnych.
domki dania Mieszkania Wrocław komputery częstochowa Charakter literatury .